Arkadaşlık teklif ettiğim bayan, nihayet teklifimi kabul etmişti. Taksim'de buluşmak üzere randevulaştık.

Gelgelelim itirafıma, yaz günü kavunu, inciri fazla kaçırmışım (üzerinize afiyet). Malum deniz otobüsüne kendimi zor attım, yol boyu tuvaletten çıkamadım!.

Taksim'e vardım, baktım daha gelmemiş. Bağırsaklarım da kanalizasyon şebekesi gibi. Tam etrafta tuvalete benzer bir yer aranıyordum ki kız arkadaşım çıkageldi!. Bu arada biraz kaçırdım. İstiklal'de gezelim dedi, peki dedim, bu arada biraz daha kaçırdım. Gezerken biraz daha, biraz daha derken, altım enikonu doldu.

Bir mağazanın önünden geçerken yaa buraya kadar gelmişken bir pantolon alayım kendime diye içeri daldım. Bedenime göre bir pantolon istedim. Tezgahtar denememi önerdi ama, dener miyim hiç. Lütfen paketleyin deyip aceleyle paket bankosundan pantolonu alıp çıktım. Hatuna çok acıktım ben dedim, ilk cafeye girdik.

Sen otur, ben şu pantolonu deneyeyim diyerek acilen tuvalete koştum. Hemen pantolonla donu çıkarıp havalandırma penceresinden attım. Bağırsakları da iyice boşalttım. Oh beee! Rahatlamıştım.

Poşeti açtım. Aaa!.. O da ne?.. Bu bir kazak!.. Eyvah, boku yedik!.. Son bir ümitle pencereye saldırdım, elimle arandım, attıklarım yok!.. Eyvah ki eyvah!.. Yandık, rezil olacağım kıza dakikalar geçiyor, çıkamam dışarı!.. Bu arada millet kapıda kuyruk tutmuş. Homurdanmalar, küfürler, bağırış, çağırış. Ben çıkamıyorum!..

Kapıyı tekmeliyorlar. Cafe sahibi polisi aramış, tuvalette eroin içiyorlar diye!.. Polis geldi, kapıyı itfayeci baltasıyla kırıp beni zorla dışarı çıkardılar. Son hamle, kazakla önümü kapatabildim. Ama kıçım açıkta kalmıştı.